Γράμμα από την Σιβηρία του "Φιλελεύθερου Αριστερισμού"

Το παρακάτω κείμενο δημοσιεύτηκε στο "αριστερο-φιλελεύθερων" φρονημάτων ιστολόγιο koblopoulos επ' αφορμή των απολύσεων στα "Ελληνικά Γράμματα." Θεώρησα ενδιαφέρον πείραμα να αντικαταστήσω απλώς τη λέξη "απόλυση" και τη λέξη "ανεργία" με τις λέξεις "εξορία" και "γκούλαγκ", αλλάζοντας, κατά τα άλλα, τα λιγότερα δυνατά σημεία στο αρχικό κείμενο --κυρίως αυτά που θα έπρεπε αναγκαστικά να αναπροσαρμοστούν λόγω αλλαγής συμφραζομένων από την Ελλάδα του 2010 στη Σοβιετική Ένωση του 1932-3. Φυσικά, υπάρχουν κάποιοι κραυγαλέοι και σατιρικοί αναχρονισμοί στην δική μου, παρωδική εκδοχή. Όλα τα σημεία στα οποία έχω κάνει αλλαγές είναι υπογραμμισμένα στο δικό μου κείμενο.

ενδιαφέρον...

http://lifeboat.com/ex/life.the.universe.and.everything

Ανδρεϊκή και ανδρεικελική ομοιοτυπία

Χρήστος Γιανναράς
Οι επερχόμενες εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης μπορούν και πρέπει να έχουν χαρακτήρα δημοψηφίσματος. Με την ψήφο τους οι πολίτες να προσδιορίσουν τον τύπο του πολιτεύματος: Θέλουν δημοκρατία ή κομματοκρατία;

Η αγοραία «απώθηση» του ρεαλισμού

Χρήστος Γιανναράς Χαρακτηριστικό γνώρισμα του ανθρωπολογικού τύπου που πλεονάζει σε κοινωνίες ή εποχές παρακμής, είναι η παράκαμψη της λογικής. Δηλαδή της κριτικής λειτουργίας του νου. Και πρωταρχικό πεδίο για να λειτουργήσει κριτικά ο νους, είναι να μεταφράζει το λογικό άτομο τις ανάγκες του σε στόχους. Να ιεραρχεί τους στόχους, να συνάγει προτεραιότητες, να κρίνει αν πραγματοποιούνται και σε ποιο ποσοστό οι στόχοι του, πόσο σωστά (μεθοδικά) τους επιδιώκει.

Η Αλληγορία του Σπηλαίου του Πλάτωνα

Η Πολιτεία περιλαμβάνει την Αλληγορία του σπηλαίου, με την οποία ο Πλάτων εξηγεί τη Θεωρία των Ιδεών του.

Η σημερινή κατάσταση του ανθρώπου, λόγω απαιδευσίας, μπορεί να αναπαρασταθεί άψογα από τον περίφημο μύθο του σπηλαίου που διηγείται ο Πλάτωνας, στην αρχή του έβδομου βιβλίου της Πολιτείας του.

Σύμφωνα με τον αλληγορικό μύθο οι άνθρωποι ζούμε σαν φυλακισμένοι μέσα στις παραισθήσεις και τις αυταπάτες μας και δεν μπορούμε να γνωρίσουμε την αλήθεια γιατί μας εμποδίζουν τα δεσμά των αισθήσεων αλλά και τα δεσμά των εξουσιαστών, που χειραγωγούν τις αισθήσεις μας ώστε να αντιλαμβανόμαστε μόνο την πραγματικότητα όπως την καθορίζουν εκείνοι.

Αντιφάσεων Αρμονία

Πόλεμος πατήρ πάντων έλεγε ένας από τους πρώτους και τελευταίους ταυτόχρονα στοχαστές. Και πράγματι ο πόλεμος των αντίθετων ιδεών είναι αυτό που χαρακτηρίζει τη φιλοσοφία. Όμως ο έτερος στοχαστής της εποχής, ο Παρμενίδης, έλεγε ότι το Είναι είναι ένα. Αυτό το "ένα", την "πραγματικότητα", είναι που προσπαθούμε όλοι μας να καταλάβουμε και να προσεγγίσουμε. Και όλοι μας χρησιμοποιούμε τα ίδια ακριβώς εργαλεία - λογική, ένστικτο, παρατήρηση, επιστήμη, φιλοσοφία - αλλά σχεδόν ποτέ δεν συμφωνούμε. Πως γίνεται αυτό; Γιατί γίνεται αυτό; Γιατί δεν υπάρχει έστω μία γενική συμφωνία σε κάποια βασικά σημεία μεταξύ όλων των φιλοσόφων; Πιστεύω ότι η αιτία για αυτές τις διαφωνίες δεν είναι αποτέλεσμα λανθασμένης κρίσης κάποιου εκ των διαφωνούντων, αλλά πως ο ίδιος ο κόσμος έχει τόσες εκφάνσεις και "αλήθειες" όσες και οι εκφερόμενες απόψεις. Οι αντιφάσεις είναι βασικό συστατικό του κόσμου και η "λογική" του ενός εκάστατε κατεστημένου δεν αρκεί για να εξηγήσει την αλήθεια. Μόνο αν τις δούμε όλες μαζί, θα πλησιάσουμε την Αλήθεια. Το παράλογο είναι μέρος του Λόγου...

Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΣΤΟΝ ΠΛΑΤΩΝΑ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ

Συγγραφέας:  ΔΡ.ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΤΣΩΝΗ

Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΣΤΟΝ ΠΛΑΤΩΝΑ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΜΙΑΣ ΑΝΑΠΤΥΓΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
ή
Πώς η πολιτεία θα συμβάλλει σε μια «ακριβεστέραν παιδείαν» των νέων με στόχο τη γνώση της αρετής και την έμπρακτη εφαρμογή της

Ο Μεταμοντερνισμός στη Φιλοσοφία και ο Gianni Vattimo

Η εποχή της υπέρβασης της αιτιοκρατίας και της αμφισβήτησης της παντοδυναμίας της λογικής. Πνευματικό τέκνο του Nietzsche & του Heidegger , του Pareyson και αργότερα του Gadamer, ο Gianni Vattimo γεννήθηκε στο Τορίνο το 1936. Από το 1964 διδάσκει θεωρητική Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Τορίνο, όπου και έχει την ιδιότητα του Προέδρου του σώματος καθηγητών των γραμμάτων. Οι θέσεις του Vattimo είναι διάχυτες και πολύπτυχες με αλληγορικά νοήματα και πολυσημίες στην Ιταλική φιλοσοφική διανόηση, προκαλώντας την πολεμική πολλών νεοδιαφωτιστικών τάσεων και κινητοποιήσεων. Η φιλοσοφία του κινείται κυριότατα γύρω από τον άξονα υπέρβασης του Μοντερνισμού θεωρώντας τον ανεπαρκή για να στηρίξει τη νέα κοινωνική, φιλοσοφική και επιστημονική πολύπλευρη διάσταση της νέας εποχής (Vattimo, 1985).
Συγγραφή: Παναγιώτης Πέρρος Μ.Δ.Ε. Ηθικής Φιλοσοφίας Παν/μίου Αθηνών [κατεβάστε/εκτυπώστε το άρθρο σε word]